۵ سوپ برای سرماخوردگی و گلودرد؛ دستور و نکات ایمنی

فهرست مطالب
سوپ ولرم میتواند هنگام سرماخوردگی خوردن مایعات و غذا را آسانتر کند و برای بعضی افراد تسکین موقتی ایجاد کند. بااینحال سوپ، عفونت ویروسی را درمان نمیکند و جو، شلغم یا زنجبیل هم در این دستورها نقش آنتیبیوتیک ندارند.
در ادامه پنج دستور خانگی با مواد و روش روشن آمده است. غذا را آنقدر داغ سرو نکنید که گلو را بسوزاند؛ فلفل، آبلیمو و غلظت را بر اساس تحمل فرد تنظیم کنید و اگر محدودیت مایع یا نمک دارید، ترکیب سوپ را با برنامه خود هماهنگ کنید.
پیش از پخت، مواد و سهمها را آماده کنید
مقادیر جدولها برای یک قابلمه خانوادگیاند و تعداد سهم به غلظت و اندازه ظرف بستگی دارد. مرغِ ذکرشده در جدولها کاملاً پخته است؛ مرغ خام را فقط با چند دقیقه گرمکردن در انتهای کار ایمن فرض نکنید. دمای درونی مرغ باید با دماسنج غذایی به ۷۴ درجه سانتیگراد برسد.
آب مرغ یا آب گوشت آماده ممکن است نمک زیادی داشته باشد. نوع کمنمک را انتخاب کنید یا نمک اضافه را کاهش دهید؛ برای تهیه غذای نرم، کره و روغن فراوان لازم نیست. پیش از خردکردن سبزیها، آنها را با آب سالم بشویید و ابزار مرغ خام را از مواد آماده خوردن جدا کنید.

۱. سوپ جو و مرغ
مواد | مقدار |
|---|---|
جو پرک یا جو پوستکنده | ۱ پیمانه |
سینه مرغ | ۲۰۰ گرم، کاملاً پخته و ریشریششده |
هویج | ۲ عدد (رندهشده) |
پیاز | ۱ عدد (خردشده) |
سیبزمینی | ۱ عدد کوچک (خردشده) |
رب گوجهفرنگی | ۱ قاشق غذاخوری |
آب مرغ یا آب گوشت | ۴-۵ پیمانه |
جعفری تازه | به مقدار لازم (خردشده) |
نمک، فلفل، زردچوبه | به مقدار لازم |
آبلیمو یا لیموترش تازه | برای طعم نهایی |
پیاز را با کمی روغن نرم کنید و زردچوبه و رب را کوتاه تفت دهید. هویج، سیبزمینی و آب مرغ را اضافه کنید. جو پوستکنده را زودتر و با زمان کافی برای نرمشدن بپزید؛ جو پرک سریعتر آماده میشود و این دو زمان پخت یکسانی ندارند. در صورت غلیظشدن، آب داغ اضافه کنید.
مرغ کاملاً پخته و ریشریششده را اضافه کنید و اجازه دهید همه مواد خوب داغ شوند. جعفری را در پایان بریزید و پس از پخت، سوپ را با دمای قابل تحمل سرو کنید. آبلیمو اختیاری است؛ اگر گلو یا معده را اذیت میکند حذفش کنید.
برای جزئیات بافت و تفاوت مواد، آموزش تهیه سوپ جو را ببینید. جو حاوی گلوتن است؛ این دستور برای فرد مبتلا به سلیاک، بدون تغییر مواد و پیشگیری از تماس متقاطع مناسب نیست.

۲. سوپ شلغم و سبزیجات
مواد | مقدار |
|---|---|
شلغم | ۲ عدد متوسط (خردشده) |
هویج | ۲ عدد (رندهشده) |
سیبزمینی | ۱ عدد متوسط (خردشده) |
پیاز | ۱ عدد بزرگ (خردشده) |
سینه مرغ (اختیاری) | ۲۰۰ گرم، کاملاً پخته و ریشریششده |
جو پرک | ۱ پیمانه |
رب گوجهفرنگی | ۱ قاشق غذاخوری |
آب مرغ یا آب گوشت | ۴-۵ پیمانه |
کره یا روغن زیتون | ۱ قاشق غذاخوری |
جعفری تازه | به مقدار لازم (خردشده) |
نمک، فلفل، زردچوبه | به مقدار لازم |
آبلیمو یا لیموترش تازه | برای طعم نهایی |
پیاز را با مقدار کمی روغن نرم کنید، سپس شلغم، هویج و سیبزمینی خردشده، رب و آب مرغ یا آب سالم را اضافه کنید. وقتی سبزیها نرم شدند، جو پرک را اضافه کنید و با همزدن ملایم به پخت ادامه دهید؛ در صورت استفاده از مرغ، آن را کاملاً پخته اضافه کنید.
جعفری را نزدیک پایان پخت بریزید. میتوانید بخشی از سبزیهای پخته را با قاشق له کنید تا غذا نرمتر شود. شلغم در اینجا ماده غذایی است؛ لازم نیست آن را با عنوان ضدعفونت یا تقویتکننده قطعی ایمنی معرفی کنیم.
۳. سوپ جو با آب قلم
مواد | مقدار |
|---|---|
قلم گاو یا گوسفند | ۱ تکه |
جو پوستکنده | ۱ پیمانه |
هویج | ۱ عدد (نگینی خردشده) |
سیبزمینی | ۱ عدد (نگینی خردشده) |
پیاز | ۱ عدد (نصفشده) |
رب گوجهفرنگی | ۱ قاشق غذاخوری |
جعفری تازه | ۱۰۰ گرم (خردشده) |
گشنیز تازه | ۱۰۰ گرم (خردشده) |
ورمیشل (اختیاری) | ۵۰ گرم |
نمک، فلفل سیاه، زردچوبه | به مقدار لازم |
آبلیمو یا لیموترش تازه | به مقدار دلخواه |
روغن | به مقدار لازم |
قلم خوراکی تهیهشده از محل مطمئن را با پیاز و آب کافی بپزید تا آبِ پایه آماده شود؛ بسته به اندازه و نوع آن ممکن است چند ساعت زمان لازم باشد. پس از پخت، آب را از صافی مناسب رد کنید تا استخوان و قطعههای ریز وارد سوپ نشوند و چربی اضافی سطح را جدا کنید.
جو پوستکنده، هویج و سیبزمینی را در این آب بپزید تا کاملاً نرم شوند؛ سبزی خردشده و در صورت انتخاب، ورمیشل را با زمان کافی برای پخت در پایان اضافه کنید. آب قلم، غذاست و وجود کلاژن در ماده اولیه به معنی ترمیم تضمینی بافتها یا درمان سرماخوردگی نیست.

۴. سوپ رشته با لوبیا چیتی پخته
مواد | مقدار |
|---|---|
رشته سوپ | ۱ پیمانه |
لوبیا چیتی | ۱/۲ پیمانه (پختهشده) |
هویج | ۲ عدد (نگینی خردشده) |
سیبزمینی | ۱ عدد متوسط (نگینی خردشده) |
پیاز | ۱ عدد بزرگ (نگینی خردشده) |
رب گوجهفرنگی | ۲ قاشق غذاخوری |
سبزی سوپ (جعفری و گشنیز) | ۱۰۰ گرم (خردشده) |
نمک، فلفل سیاه، زردچوبه | به مقدار لازم |
آب مرغ، آب گوشت یا آب معمولی | ۵ پیمانه |
روغن | به مقدار لازم |
پیاز را نرم کنید و رب، هویج، سیبزمینی و آب را اضافه کنید. پس از نرمشدن سبزیها، لوبیا چیتیِ از قبل کاملاً پخته را بریزید. حبوبات خام یا نیمپز را با زمان کوتاه پخت رشته، آماده مصرف فرض نکنید.
رشته را بر اساس زمان درجشده روی بسته اضافه کنید و در پایان سبزی سوپ را بپزید. اگر غذا خیلی غلیظ شد، کمی آب داغ اضافه کنید و دوباره کاملاً حرارت دهید؛ اندازه سهم را با اشتها و شرایط فرد تنظیم کنید و برای خوردن حجم زیاد اصرار نکنید.
۵. سوپ هویج با زنجبیل اختیاری
مواد | مقدار |
|---|---|
هویج | ۴ عدد (رندهشده یا خردشده) |
زنجبیل تازه | ۱ قاشق چایخوری (رندهشده) |
پیاز | ۱ عدد (نگینی خردشده) |
سیبزمینی | ۱ عدد متوسط (نگینی خردشده) |
آب مرغ یا آب معمولی | ۵ پیمانه |
کره یا روغن زیتون | ۲ قاشق غذاخوری |
رب گوجهفرنگی | ۱ قاشق غذاخوری |
جعفری یا گشنیز تازه | ۵۰ گرم (خردشده) |
نمک، فلفل سیاه، زردچوبه | به مقدار لازم |
آبلیمو یا لیموترش تازه | به مقدار دلخواه |
پیاز را با کمی روغن نرم کنید، هویج و سیبزمینی خردشده، آب و رب اختیاری را اضافه کنید و بپزید تا نرم شوند. زنجبیل تازه را میتوانید در مقدار کم برای طعم اضافه کنید؛ یک قاشق چایخوری جدول، مقدار آشپزی برای کل قابلمه است و دوز درمانی محسوب نمیشود. اگر طعم تند آزاردهنده است کمتر بریزید یا حذف کنید.
برای نسخه دیگری از همین ترکیب، دستور سوپ زنجبیل و نکات طعمدهی را بخوانید. اگر سوپ پوره میشود، پیش از کار با مخلوطکن اجازه دهید از داغی شدید بیفتد و دستور وسیله را برای مایعات گرم رعایت کنید؛ بخار محبوس میتواند سوختگی ایجاد کند.

فلفل و آبلیمو را روی سفره و جدا در اختیار بگذارید تا هر فرد بر اساس تحمل خود اضافه کند. نبود ادویه تند، سوپ را بیفایده نمیکند و سوزش گلو هم نشانه اثرکردن درمان نیست.
انتخاب زنجبیل برای آشپزی
پیش از افزودن ادویه، مقدار کمی از سوپ را در کاسه جدا بچشید و اجازه دهید از داغی بیفتد. طعم قابلمه را برای حساسترین مصرفکننده ملایم نگه دارید؛ بقیه میتوانند چاشنی دلخواهشان را جدا اضافه کنند.
زنجبیل تازه و پودر، طعم و قدرت یکسانی در دستور ندارند؛ اگر پودر مصرف میکنید از مقدار کمتر شروع کنید و به ذائقه برسید. در خرید زنجبیل شکل محصول، تازگی، بستهبندی و مقدار لازم برای آشپزی را بررسی کنید.
سوپ را بهعنوان غذا و کمک به دریافت مایع در نظر بگیرید. برای ایجاد بخور، صورت کودک یا بزرگسال را روی قابلمه داغ نبرید؛ خطر سوختگی، دلیل مناسبی برای تبدیل سوپ به روش استنشاق بخار نیست.
نگهداری و گرمکردن سوپ
باقیمانده را در ظرفهای کوچک و کمعمق تقسیم کنید و حداکثر ظرف دو ساعت در یخچال بگذارید؛ در گرمای بالاتر از حدود ۳۲ درجه، این زمان یک ساعت است. قابلمه بزرگ را ساعتها برای سردشدن روی اجاق خاموش رها نکنید.
فقط مقدار موردنیاز را بیرون بیاورید و هنگام گرمکردن، همه قسمتها را تا دمای ۷۴ درجه سانتیگراد برسانید. نگهداری سرد و پخت درست ضروریاند؛ بوی عادی، ایمنی قطعی را ثابت نمیکند و گرمکردن، هر نوع نگهداری نامناسب را جبران نمیکند.
چه وقت سوپ کافی نیست؟
تنگی نفس، کمآبی، تب بیش از چهار روز، ادامه علائم بیش از ده روز بدون بهبود یا برگشت و تشدید علائم پس از بهترشدن نیاز به ارزیابی دارند. در افراد پرخطر با احتمال آنفلوانزا یا کووید، تماس زودهنگام برای بررسی درمان اهمیت دارد؛ خوردن سوپ نباید آن را عقب بیندازد.
پنج دستور بالا را میتوانید بر اساس مواد در دسترس و ذائقه تغییر دهید. پخت کامل، نمک و چربی متناسب و دمای مناسب سرو، از نامگذاری یک ماده بهعنوان درمان عفونت کاربردیترند.
پرسشهای متداول
آیا سوپ سرماخوردگی را درمان میکند؟+
خیر. مایع گرم ممکن است علائم را موقتاً تسکین دهد و خوردن غذا را آسانتر کند، اما عفونت ویروسی را درمان نمیکند.
سوپ باید خیلی داغ باشد؟+
خیر. آن را با دمای قابل تحمل سرو کنید تا دهان و گلو نسوزد؛ بخارگیری از قابلمه داغ، بهویژه برای کودک، روش این دستور نیست.
شلغم یا زنجبیل آنتیبیوتیک طبیعیاند؟+
در این دستورها ماده غذایی و چاشنیاند؛ از آنها درمان عفونت یا جایگزین دارو نتیجه نمیشود.
جو پرک و جو پوستکنده زمان یکسان دارند؟+
خیر. جو پوستکنده معمولاً به زمان بیشتری برای نرمشدن نیاز دارد؛ بر اساس بافت و دستور بسته پخت را تنظیم کنید.
مرغ خام را میتوان آخر پخت اضافه کرد؟+
نباید با گرمکردن کوتاه ایمن فرض شود. در این دستور مرغ از قبل کاملاً پخته است و برای مرغ خام، دمای درونی ۷۴ درجه با دماسنج غذایی معیار ایمنی است.
چه علائمی نیاز به مراجعه دارند؟+
تنگی نفس، کمآبی، تب طولانی، بیش از ده روز بیبهبودی یا برگشت علائم پس از بهترشدن را پیگیری کنید؛ علائم شدید یا نگرانکننده هم نیاز به ارزیابی دارند.






