کیف بقا چیست؟ چک‌لیست آب، خوراکی و وسایل اضطراری

کیف بقا کولهٔ سبک و در دسترسی است که آب قابل حمل، غذای ماندگار، چراغ، وسایل کمک‌های اولیه، داروی ضروری و مدارک را یک‌جا نگه می‌دارد. به کار می‌آید وقتی باید سریع از خانه خارج شوید یا برای مدتی دسترسی عادی به آب، برق و خرید ندارید. اول آب، ارتباط، دارو و نیازهای اعضای خانواده را مشخص کنید. آجیل و میوهٔ خشک یکی از بخش‌های خوراکی‌اند.

دو موقعیت را جدا تصور کنید. اگر باید راه بروید و از ساختمان دور شوید، کیف باید با توان کسی که آن را می‌برد سازگار باشد. اگر در خانه می‌مانید و آب و برق قطع است، می‌توانید ذخیرهٔ سنگین‌تر آب و خوراکی را جدا در محل امن نگه دارید. یک کوله برای هر دو موقعیت به‌تنهایی کافی نیست.

کیف بقا چیست و چه فرقی با ذخیرهٔ اضطراری خانه دارد؟

کیف بقا برای برداشتن سریع و حمل‌کردن ساخته می‌شود. ذخیرهٔ خانه می‌تواند شامل بطری‌ها، غذای بیشتر، وسایل بهداشتی اضافه و لباس‌هایی باشد که لازم نیست همه را با خود ببرید. بعضی اقلام، مانند مدارک کاغذی، چراغ یا داروی ضروری، هم در زمان ماندن در خانه و هم هنگام تخلیه به کار می‌آیند.

برای خانهٔ آپارتمانی، مسیر خروج و محل قرار را از پیش مشخص کنید. برای خانواده‌ای که کودک کوچک، سالمند یا عضو با محدودیت حرکتی دارد، تقسیم بار به اندازهٔ خود فهرست اهمیت دارد. روی کاغذ بنویسید چه کسی کیف را برمی‌دارد، چه کسی مسئول اقلام کودک است و اگر کنار هم نبودید کجا به هم می‌رسید.

می‌توانید یک کولهٔ موجود را بررسی کنید. بندهای سالم، بازشدن آسان و امکان دسترسی به چراغ و مدارک از ظاهر یا تعداد جیب‌ها مهم‌تر است. پس از پرکردن کیف، آن را بپوشید و مسیر معمول خروج را بدون عجله تمرین کنید. اگر بندها شل می‌شوند یا کوله تعادل شما را به هم می‌زند، وزن را کم یا تقسیم کنید.

برای نمونه، یک خانوادهٔ سه‌نفره می‌تواند یک کیف اصلی برای چراغ، دارو و مدارک داشته باشد و لباس‌ها یا بخشی از آب را در کیف سبک دیگری بگذارد. این تقسیم کمک می‌کند اگر یکی از افراد در خانه نیست، دیگری بتواند کیف اصلی را بردارد. اگر در ساختمان مشترک زندگی می‌کنید، اقلام شخصی را جدا از برنامهٔ عمومی ساختمان آماده کنید.

اول آب و وسایل ضروری را بردارید

چه مقدار آب برای خانواده ذخیره کنیم؟

برای ذخیرهٔ خانگی، راهنمای مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری آمریکا حداقل یک گالن آمریکا، حدود ۳٫۸ لیتر، به‌ازای هر نفر در روز برای دست‌کم سه روز را پیشنهاد می‌کند. این مقدار برای نوشیدن و کاربردهای ضروری مانند آماده‌کردن غذا و بخشی از بهداشت است. برای چهار نفر در سه روز، نقطهٔ شروع حدود ۴۵ لیتر است. قرار نیست این وزن را همه در یک کوله جا بدهید.

در کیفِ خروج، مقداری آب بسته‌بندی‌شده بگذارید که حمل آن واقعاً ممکن باشد و از قبل فکر کنید در مسیر امن یا محل تجمع از کجا آب تأمین می‌شود. در خانه، آب بیشتر را جدا نگه دارید. تعداد افراد، دمای هوا، نیاز نوزاد یا وضعیت پزشکی می‌تواند برنامهٔ خانوار را تغییر دهد. برای حیوان خانگی هم ظرف و آب جدا در نظر بگیرید.

بطری سالم و بسته‌مانده را در جای خنک و دور از نور و مواد شیمیایی بگذارید. اگر از ظرف قابل‌استفادهٔ مجدد استفاده می‌کنید، از ظرف مناسب مواد غذایی و دستور معتبر برای تمیزکردن و تعویض آب کمک بگیرید. داشتن قرص یا فیلتر، همهٔ منابع مشکوک را قابل نوشیدن نمی‌کند. در هشدار آلودگی، به اعلامیهٔ آب و امداد محلی عمل کنید.

آب ذخیره را طوری بچینید که همهٔ بطری‌ها در دسترس باشند و آبِ تازه‌تر را پشت بسته‌های قبلی بگذارید. کنار تعداد بطری‌ها، حجم واقعی هر بسته را بنویسید. به‌این‌ترتیب در زمان بازبینی، تعداد بسته با تعداد لیتر اشتباه نمی‌شود. چند بطری کوچک‌تر برای خروج کاربرد دیگری از یک ظرف بزرگِ ذخیرهٔ خانه دارند.

غذای انتخابی روی مقدار آب موردنیاز هم اثر می‌گذارد. اگر بیشتر خوراکی‌ها پودر یا غذای نیازمند پخت باشند، علاوه بر آب نوشیدن برای آماده‌کردنشان هم باید آب کنار بگذارید. در کیف خروج که فضا محدود است، چند خوراکی قابل مصرف از بسته می‌تواند نیاز به آماده‌سازی در محل را کم کند.

لباس، محافظت در برابر سرما و باران

جوراب خشک، لایهٔ گرم، بارانی سبک و پتو یا کیسه‌خواب متناسب با هوا انتخاب‌های مفیدند. اگر ممکن است روی زمین سرد بنشینید یا منتظر بمانید، زیرانداز سبک را هم در نظر بگیرید. مقدار وسایل را به آب‌وهوا، امکان حمل و محل امنی که واقعاً می‌توانید به آن برسید وابسته کنید.

بستهٔ لباس را در پوشش جدا بگذارید تا اگر بطری آب نشتی داشت، همهٔ لایه‌ها هم‌زمان خیس نشوند. برای کیف کودک، رنگ یا علامت مشخص مفید است. اگر این وسایل مدت‌ها در کوله مانده‌اند، اندازهٔ کفش و لباس کودک را با رشد او دوباره بسنجید.

کفش مناسب خروج را از یاد نبرید. ممکن است درِ خانه را در تاریکی باز کنید و پیدا کردن جفت کفش زمان بگیرد. به‌جای فشردن کفش سنگین در کوله، می‌توان جفت قابل استفاده را در محل مشخصی گذاشت که مسیر را نبندد. برای اعضایی که به عصا یا وسیلهٔ حرکتی نیاز دارند، جای دسترسی شبانه را جدا تمرین کنید.

ابزار سبک، نور و وسایل ارتباطی

چراغ‌قوه یا چراغ پیشانی، باتری سازگار، پاوربانک شارژشده، کابل، رادیوی باتری‌خور، سوت و ابزار چندکارهٔ سبک را بر اساس نیاز انتخاب کنید. چسب محکم، دستکش کار و کیسهٔ ضخیم برای جمع‌کردن یا جداکردن وسایل مفیدند. چیزی را که روش استفاده‌اش را بلد نیستید فقط به‌خاطر داشتن تصویرش در یک چک‌لیست نخرید.

بیلچه یا ابزار سنگین برای همه لازم نیست. در یک آپارتمان شهری، چراغِ دم‌دست و دربازکنِ دستی ممکن است کاربرد بیشتری داشته باشند. تیغه و وسایل تیز را در پوشش محافظ و دور از دسترس کودک بگذارید. ابزار کیف مجوز ورود به ساختمان آسیب‌دیده یا دست‌کاری تأسیسات نیست.

هر وسیله را همان‌طور که در شرایط قطع برق به کار می‌گیرید امتحان کنید. چراغ را روشن کنید، سر کابل را با گوشی‌های خانواده تطبیق دهید و جای باتری یدکی را معلوم کنید. کارت شماره‌ها و نقشهٔ محل ملاقات را کنار ابزار بگذارید تا اگر نمایشگر گوشی کار نکرد، برنامه فقط روی گوشی نماند.

چراغ کوچک را در جیب قابل دسترسی بگذارید و اقلامی را که فقط در توقف طولانی لازم می‌شوند در عمق کیف. اگر نورِ اولیه جداست، لازم نیست برای روشن‌کردن چراغ چند بستهٔ غذا را بیرون بیاورید. در خانواده‌ای با چند مدل دستگاه، کابل‌ها را مشخص کنید تا در زمان نیاز تنها یک کابل نامتناسب در کیف نماند.

کمک‌های اولیه و داروهای شخصی

بستهٔ پایه می‌تواند باند، گاز استریل، چسب زخم، دستکش، قیچی بی‌خطر، ماسک و فهرست استفاده از وسایل را در خود داشته باشد. اگر خانواده پیش‌تر داروی مشخصی مصرف می‌کند، فهرست نام و مقدار مصرف معمول، حساسیت دارویی و شمارهٔ درمانگر را کنار آن بگذارید. برای نگهداری دارو با داروساز یا پزشکِ آشنا با شرایط همان بیمار برنامه بچینید.

برای داروی حساس به دما، نسخه یا دستور نگهداری خود محصول ملاک است. دارو را صرفاً به این دلیل که یخچال در دسترس نیست با فرآوردهٔ دیگری عوض نکنید. داروی دیگر اعضای خانواده، دمنوش یا قرص بدون دستور هم جای برنامهٔ درمانی فرد را نمی‌گیرد.

داروهای دو نفر را در یک جعبهٔ بی‌نام نریزید. بهتر است اطلاعات بستهٔ اصلی خوانا بماند و اقلام با نام فرد تفکیک شوند. اگر داروی اضطراری در جای جداگانه‌ای است، روی کارت فهرست بنویسید در صورت ایمن‌بودن مسیر از کجا برداشته می‌شود. تاریخ و تغییر نسخه را هر بار با اطلاعات قبلی تطبیق دهید.

دمنوش خشک را می‌توان مثل چای، به‌عنوان خوراکی دلخواهِ مشروط به دسترسی به آب سالم و وسیلهٔ آماده‌سازی گذاشت. برای افت قند، فشار خون، دل‌درد یا تپش قلب آن را جای کمک پزشکی یا دستور از قبل مشخص‌شده نگذارید. به‌خصوص اگر قرار است سریع از خانه خارج شوید، خوراکی آماده اولویت دارد.

مدارک، پول نقد و راه تماس

کپی مدارک ضروری، اطلاعات تماس اعضای خانواده و برگهٔ کوتاه نیازهای پزشکی را در پوشش ضدآب بگذارید. مقداری اسکناس خرد هم ممکن است در زمان اختلال پرداخت به کار آید. مدارک را به حد نیاز بردارید و رمز کارت بانکی یا رمز فایل‌های شخصی را در همان بستهٔ مدارک ننویسید.

از قبل یک شمارهٔ تماس خارج از محل حادثه و دو محل ملاقات تعیین کنید، یکی نزدیک خانه و دیگری در جایی که اگر مسیر اول بسته شد می‌توانید به آن برسید. کارت برنامه را فقط برای بزرگسالان ننویسید. به کودک در حد سنش توضیح دهید در صورت جداشدن به چه شخص مورد اعتمادی اطلاع دهد.

اگر معمولاً اعضای خانواده از محل کار، مدرسه و خانه حرکت می‌کنند، برای هر موقعیت یک نام تماس مشخص روی همان کارت بنویسید. نام مدرسه یا مرکز مراقبت و مسیر رسمی تحویل کودک را هم در برنامه در نظر بگیرید. هدف برنامه این است که با قطع تلفن، همه مجبور نباشند جداگانه راه‌حل تازه‌ای حدس بزنند.

چه خوراکی‌هایی برای کیف بقا مناسب‌اند؟

غذایی انتخاب کنید که در بستهٔ سالم، بدون یخچال و به‌تناسب دستور روی برچسب قابل نگهداری باشد. پیش از خرید، به این پرسش‌ها جواب بدهید. آیا در موقعیت تخلیه آن را می‌توانید باز کنید؟ برای مصرف آب یا اجاق لازم دارد؟ همهٔ اعضای خانواده می‌توانند آن را بخورند؟ بسته چقدر از وزن کیف را می‌گیرد؟

خوراکی چند روز را ترکیبی انتخاب کنید. یک بسته خشکبار برای میان‌وعده خوب است، اما باید کنار آب و انتخاب‌های قابل استفادهٔ دیگر باشد. اگر عضو خانواده رژیم ویژه یا حساسیت دارد، یک وعدهٔ مشخص و بسته‌بندی‌شده برای خودش در نظر بگیرید تا وابسته به غذای مشترک یا نامعلوم نباشد.

مثلاً برای انتظار کوتاه در محل امن، بستهٔ آب، کراکر و مقدار کمی میوهٔ خشک راحت‌تر حمل می‌شود. برای ذخیرهٔ چندروزه در خانه می‌توانید چند غذای متنوع‌تر با قوطی سالم و ابزار بازکردن بگذارید. چیزی را که هیچ‌کس در حالت معمول نمی‌خورد صرفاً به دلیل عنوان «انرژی‌زا» نخرید. تعویض بسته‌های مانده بعداً دشوارتر می‌شود.

کنسرو، کراکر و نان خشک

کنسروهای ماندگار مانند بعضی حبوبات، میوه و سبزی کنسروی، در ذخیرهٔ خانه کاربرد دارند. تنها محصولی را برای خوردن بدون پخت بردارید که برچسبش اجازه می‌دهد. به‌ویژه دربارهٔ تن‌ماهی، دستور ایمنی روی بسته را ملاک قرار دهید. قوطی متورم، نشتی‌دار یا آسیب‌دیده برای ذخیره مناسب نیست. اگر قوطی دربازکن می‌خواهد، یکی در همان بخش قرار دهید.

برای کولهٔ حمل، کراکر یا نان خشک بسته‌بندی‌شده سبک‌تر از چند قوطی است. نان خشک سنتی یزد، نان سوخاری یا بیسکویت ساده انتخاب‌هایی با بافت و طعم متفاوت‌اند. بستهٔ له‌شده یا مرطوب را کنار بگذارید. کراکر و نان خشک برای کسی که در جویدن یا بلع مشکل دارد، بدون درنظرگرفتن بافت مناسب انتخاب خوبی نیستند.

خرما و میوهٔ خشک

خرما، مویز، برگهٔ زردآلو و انجیر خشک آمادهٔ خوردن و معمولاً کم‌جاتر از میوهٔ آبدارند. نوع بدون هسته برداشتن و سهم‌بندی را آسان می‌کند. در خانوادهٔ دارای محدودیت قند یا حساسیت، سهم و ترکیب خوراکی را با برنامهٔ همان فرد تطبیق دهید. خشک‌بودن به معنی ماندگاری نامحدود نیست.

برای کسی که مویز را به‌عنوان میان‌وعدهٔ بدون نیاز به آماده‌کردن انتخاب می‌کند، اندازهٔ عرضه و قیمت مویز افغان بدون هسته در صفحهٔ همان کالا قابل بررسی است. برای کیف خانوادگی، بستهٔ کوچک یا سهم‌بندی از محصول مورد استفادهٔ خانه، حمل و جایگزینی دوره‌ای را ساده‌تر می‌کند.

در تقسیم میوهٔ خشک به سهم‌های کوچک، بسته‌ای در نظر بگیرید که بتوانید آن را با دست باز کنید و دوباره ببندید. اگر خوراکی به تکه‌های ریز خرد شده، نگه‌داشتن برچسب مادهٔ اصلی کمک می‌کند همه بدانند بسته حاوی چه چیزی است. برای کودک، انتخاب بافتِ مناسب را پیش از گذاشتن بسته در کوله انجام دهید.

آجیل را چطور برای کوله انتخاب کنیم؟

مغزهای بدون پوستِ سخت به ابزار نیاز ندارند. نوع ساده یا کم‌نمک را متناسب با ترجیح خانواده بردارید. اگر فردی به مغزها حساسیت دارد، بستهٔ جدا و خواندن ترکیبات و هشدار روی بسته ضروری است. برای کودک خردسال، سالمند یا هر کسی که بلع یا جویدن برایش دشوار است، مغز کامل یا خوراکی سفت را پیش‌فرض نگیرید.

برای مقایسهٔ ترکیب خوراکی، مطلب پروتئین انواع آجیل و مغزها تفاوت مغزها را توضیح می‌دهد. در کیف، هدف این مقایسه پیدا کردن خوراکی‌ای است که اعضای خانواده می‌توانند واقعاً مصرف کنند، نه جایگزین‌کردن یک وعدهٔ کامل با مغزها.

اگر از آجیل‌های پوست‌دار برای ذخیرهٔ خانه استفاده می‌کنید، آن‌ها را با مغزهای آمادهٔ کیف اشتباه نگیرید. در زمان خروج، فرصت بازکردن پوست سخت همیشه وجود ندارد. برای خوراکی‌ای که قرار است همراه گروه حمل شود، تعداد بسته‌ها و امکان تقسیم آن از ظاهر ظرف پذیرایی مهم‌تر است.

نمونهٔ تصمیم خرید را از خود موقعیت شروع کنید. اگر معمولاً مغزِ آماده در خانه مصرف می‌کنید و برای هیچ‌کدام از افراد مسئلهٔ حساسیت وجود ندارد، بستهٔ کوچک از همان نوع برای گردش دوره‌ای ساده‌تر است. اگر یک نفر آلرژی دارد، بستهٔ انتخابی او را در بخش جدا بگذارید و خوراکیِ مشترک را بر اساس ترکیبات ایمن گروه تعیین کنید.

برای مرور ترکیب‌های مناسبِ نیاز خانواده، صفحهٔ خرید آجیل را ببینید. مقدار سفارش را بر اساس خوراکی مصرف‌شدنی و ظرفیت کیف در نظر بگیرید. می‌توانید کنار آجیل، چند نوع خوراکی بدون مغز هم در کیف داشته باشید تا همه بتوانند چیزی بخورند.

خوراکی‌ها را چطور بسته‌بندی و جایگزین کنیم؟

تا جایی که می‌شود، بستهٔ سالم اصلی را همراه تاریخ و فهرست ترکیبات نگه دارید. اگر بستهٔ بزرگ را برای حمل تقسیم می‌کنید، کیسهٔ مناسب مواد غذایی یا ظرف سبک دربسته بردارید. برچسب اصلی را دور نیندازید. روی سهم کوچک نام، زمان تقسیم و تاریخ درج‌شدهٔ بستهٔ اصلی را بنویسید.

برای مثال، روی یک بسته می‌توانید بنویسید «بادام، دو وعده، تاریخ روی بستهٔ مادر» و روی بستهٔ دیگر «مویز، سه وعده». اگر قرار است خوراکی را برای کسی جدا بگذارید، نام او و هشدار حساسیت را مشخص کنید. خوراکی‌های بوگیر، رطوبت‌دار یا دارای آلرژن را جدا از هم و جدا از وسایل بهداشتی بگذارید.

هوای گرم و رطوبت، نگهداری مغزها را دشوارتر می‌کنند. توضیحات روش نگهداری آجیل در خانه برای چرخش اقلام در خانه مفید است. آنچه در کیفِ خروج می‌گذارید باید در مدت نگهداری و حمل، به یخچال وابسته نباشد. وکیوم یا زیپ به‌خودی‌خود تاریخ مصرف را طولانی‌تر نمی‌کند.

در تاریخ بررسی، بسته‌هایی را که هنوز سالم و قابل مصرف‌اند به آشپزخانه برگردانید و با بستهٔ مناسب‌تر جایگزین کنید. اگر پوسته آسیب دیده، بوی ماندگی شدید حس می‌کنید یا برچسب قابل خواندن نیست، برای ذخیره نگه ندارید. تعویض دوره‌ای زمانی ساده‌تر است که اقلام انتخابی واقعاً بخشی از مصرف معمول خانه باشند.

غذا را از بطری آب و مایعات بهداشتی جدا کنید تا یک نشتی همهٔ بخش را خیس نکند. قوطی‌های سنگین را در پایین و نزدیک پشت کوله بچینید و خوراکی‌های شکننده مانند کراکر را زیر آن‌ها نگذارید. این جابه‌جایی کوچک هم وزن را بهتر پخش می‌کند و هم احتمال له‌شدن بسته‌ها در حمل را کم می‌کند.

کیف را کجا بگذاریم و چه وقت بازبینی کنیم؟

در خانه، یک جای ثابت، خشک و در دسترس نزدیک مسیر خروج انتخاب کنید. کیف نباید جلوی راه خروج را بگیرد. اگر محل کار یا خودرو هم پوشش جدا می‌خواهند، یک نسخهٔ سبک‌تر تهیه کنید. گرمای صندوق خودرو را برای دارو، آب یا غذا در نظر بگیرید و برچسب نگهداری اقلام را بخوانید.

یک تاریخ دوره‌ای، مثلاً هر شش ماه، برای بررسی ثبت کنید و بعد از هر استفاده هم اقلام مصرف‌شده را برگردانید. بعد از اسباب‌کشی، تغییر دارو، تغییر فصل یا اضافه‌شدن عضو تازهٔ خانواده، فهرست و محل دسترسی را به‌روز کنید. فقط تاریخ غذا را نبینید. روشن‌شدن چراغ و شارژشدن گوشی با کابل را هم امتحان کنید.

در یک بازبینی کامل، کیف را یک بار خالی کنید تا نشتی بطری، آسیب کف کیف و بسته‌های باز در انتها دیده شوند. سپس وسایل را به ترتیب استفاده برگردانید. یک تاریخ بازبینی روی برگهٔ فهرست بزنید و تغییر دارو یا اندازهٔ لباس را همان موقع ثبت کنید تا کنترل بعدی از صفر شروع نشود.

در آتش‌سوزی، قطعی خدمات یا تخلیه اول چه کنیم؟

آتش‌سوزی و خروج از ساختمان

در آتش‌سوزی، خروج فوری از راه امن اولویت دارد. برای برداشتن کیف برنگردید. اگر مسیر خروج دود دارد و ناچار به عبور هستید، پایین و زیر دود به سمت خروج امن حرکت کنید. پس از خروج، بیرون بمانید و با شمارهٔ امدادی محلی تماس بگیرید. اگر همهٔ راه‌های خروج با دود، حرارت یا شعله مسدودند، پشت درِ بسته بمانید، تماس بگیرید و محل دقیق خود را به امداد بگویید. مسیر و محل تجمع را پیش از وقوع حادثه تمرین کنید.

قطعی آب یا برق

در قطعی آب، از آب ذخیرهٔ سالم استفاده کنید و به اطلاعیهٔ محلی دربارهٔ ایمنی آب توجه کنید. در قطعی برق، باز و بسته‌کردن مکرر یخچال و فریزر باعث از دست‌رفتن سرمای داخل می‌شود. خوراکیِ ماندگار را از غذای سرد جدا نگه دارید تا برای برداشتن میان‌وعده مدام در یخچال را باز نکنید.

تخلیه یا اختلال ارتباطات

در حادثه‌ای که به تخلیه یا پناه‌گیری مربوط است، اطلاعیهٔ رسمی امداد و شرایط محل را مبنا قرار دهید. از قبل مشخص کنید اگر مسیر یا محل ملاقات اول بسته شد، گزینهٔ دوم چیست. در قطعی اینترنت، کارت تماس کاغذی، رادیوی باتری‌خور و برنامهٔ از قبل تمرین‌شده به هماهنگی کمک می‌کنند.

اگر امروز فرصت یک بررسی کوتاه دارید، با چهار مورد شروع کنید. آب سالم، چراغِ روشن، داروی فردی که به آن نیاز دارد و محل ملاقات. بعد خوراکی و اقلام دیگر را متناسب با خانواده اضافه کنید. فهرستِ نوشته‌شده را در کنار کیف بگذارید تا در بازبینی بعدی بدانید چه چیز را باید جایگزین کنید.